Sevgili Günlük,
Bu sabah bilgi sistemime kaydedilmemiş bir güneş sisteminde uyandım. Kendi gezegenimin insanlarının beni yaratırken yapmamı istedikleri şeyi yaptım. Merak ettim. Gördüklerimi bilgi sistemime sesli ve görüntülü olarak kaydettim.
Güneş sisteminin yörüngelerinden birinde dolaşan bir gezegen dikkatimi çekti. Çok uzaktan görebiliyor olmam benim suçum değil, beni gözlerimdeki merceklerle yarattılar. Sonunda merakıma yenik düştüm. Ayak tabanlarıma yerleştirilmiş benim nefret ettiğim şu jet-iterleri çalıştırdım. Nefret ediyorum çünkü canımı acıtıyorlar! Beni uzay boşluğuna bırakmadan önce en azından şu duyu reseptörlerini kapatabilirlerdi! Bir android olmak ne kadar da zor... Gittiğimde karşılaştığım şey inanılmazdı. Gezegende bir enerji kaynağı sürekli patlamalara sebep oluyordu. Bir patlama bir diğer patlamayı besliyordu ancak hiçbir şey zarar görmüyordu. Şu bir zamanlar insanoğlunun atomlarla denediği şeye ne kadar da çok benziyor!
Gördüklerimi anlatmak üzere yaratıldığım gezegene geri dönmeye karar verdim. Belki de bunları görünce insanlar beni aralarına kabul ederler. Belki de bundan sonra bir android olmam onlar için sorun olmaktan çıkar ve ben de bir insan gibi yaşamaya başlayabilirim..
cirakkalem
