<!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:0 0 0 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:162; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} -->
Uyu Artık
Tam da birilerine ihtiyacı varken kimsesi olmaz insanın işte.
Üşürsün ve kimse sarmayınca seni, gözyaşlarınla ısınmaya çalışırsın.
Sıkarsın dişlerini bağırmamak için.
Parmaklarını olabildiğince sert bastırırsın kendi göğsünden içeri
Ve tutmaya çalışırsın dengesiz nefesini.
Aslında bağırmak istersin, korkarsın…
Yanında değil karşında olurlar çünkü insanlar genelde.
Gözlerini kaparsın kendi karanlık odanda ve açarsın yeniden,
Uyumaktan korkarsın.
Kabus görmekten ve yalnız olmaktan korkarsın tüm karanlığınla.
Sonra sesler gelmeye başlar kulaklarına. Kahkahalar…
Nefret edersin yavaş yavaş…
Nefret etmeyi de öğrendin işte.
Hem de tamamen yalnız, tümüyle kendin.
Derin bir nefes almalısın ardından.
Yalnızken nefretten başkası öğrenilmez çünkü.
Gözlerini kapa ve uyu artık.
Hiçbir şey sonsuz değil bu dünyada,
Ne sen ne de yalnızlık.
cirakkalem
